Dag −95
Duizend marathons lopen begint met de eerste — klik.
Hartelijk welkom, allemaal. Ik nodig jullie uit op een plek waar jullie het hele project leren kennen vanaf de dag dat het werd geboren. Jullie kunnen aan boord komen en medereiziger worden op deze bijzondere uitdaging.
Het gaat hier niet alleen om hardlopen. Hardlopen is misschien wel het kleinste deel ervan :) En toch… valt het lastig te negeren dat ik elke dag een flink aantal stappen zal moeten zetten, lopend 42,195 km moet afleggen. Dus het gaat over sport, over voeding, herstel, psychologie. Het gaat over mij — hoe ik me eronder houd — en over mijn naasten — hoe zij het verdragen. Er zal verzengende zon zijn, stromende regen, vingers verkleumd van de kou. Er zullen vrolijke dagen zijn, en verdrietige.
Drie jaar — er gebeurt veel in een leven.
Ik zou willen dat dit verhaal — samengesteld uit honderden berichten — de geest van wat ik ga doormaken volledig weergeeft, en jullie er middenin trekt.
Alles begint in het hoofd. Een jaar of twee geleden nestelde zich zo'n klein duiveltje in mijn gedachten. 1000 marathons in 1000 dagen.
Ik weet niet helemaal hoe ideeën ontstaan. Eerst zijn er microfragmenten, snelle flitsen. Stukjes uit verschillende onderwerpen beginnen in elkaar te passen, de geest vindt een gemene deler, en plots sta je midden op straat — of, zoals bij mij, rijd je de hele nacht over de snelweg — en zeg je het hardop: eureka.
Maar een idee is geen echte stap. We hebben geen idee hoeveel geweldige, baanbrekende ideeën in mensenhoofden zijn ontstaan en daar ook bleven — stierven en nooit de grens naar de echte wereld overschreden.
…
Ik reed met de auto. Naar Polen en twee dagen later terug. In totaal twintig uur eenzame reis. Alles viel op zijn plek. De ideeën stroomden de een na de ander uit me. Toen ik thuiskwam, sliep ik een nacht, en 's ochtends bracht ik mijn zoon naar school. Daarna klom ik mijn aluminium trap op naar de zolder en opende een spreadsheet. Een leeg document. Nieuw. Naam: "1000." En even later verscheen op het bureaublad een map met dezelfde naam, met submappen erin. Sheets, Media, Sponsors, Contracten, Facturen, Begrotingen, Kalender, Ideeën, Website, Foto's, Video's, Reels, Posts…
Voor mij zijn zulke projecten een gigantische machinerie. Duizenden vragen om op te lossen:
Wat kost het, hoe financier je het, hoe promoot je het, hoe houd je de nieuwsgierigheid vast, welke bedrijven, welke media, welke markten, wat voor soort activiteit, welk goed doel, het kleurenschema, het motto, de cashflow, hoe optimaliseer je de belastingen, de website, in hoeveel talen, hoe herstel je, wat eet je, hoe…
Voordat de eerste post die de uitdaging promoot de deur uit kan, moet elk van deze vragen zijn antwoord hebben. En als dat eenmaal zo is, blijft het laatste over: de infrastructuur klaarmaken. De juiste website, de juiste plekken op FB, IG, TikTok, YT enzovoort, waar het project zal bestaan. De communicatiekanalen opzetten. De eerste verankerende sponsor tekenen. Tot een afspraak komen met stichtingen.
De afgelopen twee weken van mijn leven was ik volledig ondergedompeld in HTML, CSS en JavaScript.
Het is eigenlijk een grappig verhaal. Het was 2013 of 2014. Ik werkte in een kas. En ik besloot dat ik mijn beste vaardigheden zou inzetten om mijn leven, werk en inkomen te veranderen. Ik besloot dat ik — programmeur zou worden. Ik leerde in elk vrij moment: programmeertalen, websites bouwen, databases — allemaal om mijn eigen zakelijke app te maken en als freelance-ontwikkelaar te werken.
Er gingen een paar jaar van leren voorbij en ik deed het echt heel goed. Tot de triatlon in mijn leven verscheen, die het uiteindelijk overheerste, het veranderde — en daarmee ook mijn werk en inkomen. En het programmeren? Al mijn boeken stonden hun plek in de kast af aan boeken over menselijke fysiologie, anatomie, fysiotherapie, voeding, hardlopen, fietsen, zwemmen… Tot ik ze op een dag, tijdens het opruimen, allemaal weggooide.
En nu, als ik nieuwe projecten begin, begin ik met het bouwen van een website, een webshop, automatiseringspanelen om dat allemaal te beheren — en de hele dag, bij elke training, lopen er logische lussen door mijn hoofd. We hebben tijden mogen meemaken waarin dit alles veel toegankelijker is geworden, en zelfs mijn roestige programmeerkennis — met de steun van AI — hielp me dit allemaal aan te kunnen.
Alles in gang gezet. Alles voorbereid. Duizend dagen tot in detail uitgeschreven.
"Dag 286. Maandag 21 juni 2027. Sevenum, Nederland.Extra gegevens: langste dag van het jaar, zonnewende, de dag duurt bijna 17 u.Dag van de Muziek — in de CTA vragen naar een favoriet nummer. Dag van de Giraf — Davids favoriete knuffel toen hij een baby was. Dag van het Skateboard — de cadans- en hartslaggrafieken uitleggen als de vingerafdruk van de echtheid van een record. Moe na de reis, waarschijnlijk om middernacht terug uit PL. 's Ochtends het kind naar school 6:00–8:30. De marathon later beginnen, rond 12:00. Marathon tot ongeveer 17:00. Tussendoor e-mails voor de pupillen. 's Avonds trainingsschema's opstellen. Content — blog op de website (onderweg dicteren aan de assistente), updates (na de reis, de katten, slaap, ontbijt, supplementen, sponsor van de dag, 4 uit de loop, na de loop, Garmin-gegevens, avondwerk, diner), een post over muziek in de sport en bij trainingen, een reel — hardlopen met koptelefoon…"
Zo ziet het er precies uit. Het makkelijkste blijft over — een paar marathons lopen.
En jullie — kijk rustig rond. Ik heb hier veel tijd doorgebracht om deze plek voor ons klaar te maken. Er is een blog, er is een kalender met de locaties en details van de lopen, en binnenkort koppel ik de Strava-gegevens aan. Supporters vinden hier alles waar ik duizend dagen lang van zal leven; bedrijven — de sponsorpakketten en contracten; media — materialen en foto's. De rest ontdekken jullie in het menu.
Het volgende bericht gaat over wat het belangrijkst is — over de redenen en de doelen die mij drijven.
En als jullie willen weten waarom iemand die redelijk bij zinnen is besluit duizend marathons te lopen — kom hier dan over een paar dagen terug. Sla dit adres op, sluit je aan waar het jou uitkomt. De eerste stap hebben jullie al gezet. Het was een klik. De rest doen we samen.
—
HOOFDSPONSORSViann Interior Design — bureau voor interieurarchitectuur.